มาน ต : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 65 / 99

การส่งข้อความจากไฟล์ที่แนบมานั้นเป็นข้อความภาษาไทย ซึ่งสามารถสรุปเป็นเนื้อหาได้ดังนี้: --- ประโยค (ตอน) – ปฏิบัติสมุนไพรสำหรับแก้ปวด – หมายเลข 14 ส่งไปว่า “มิใช่กลเสียแล้ว มานพ! เผอิญวันนี้เราตายระ

เนื้อหาเป็นการส่งข้อความเกี่ยวกับการปฏิบัติสมุนไพรเพื่อแก้ปวด โดยเล่าถึงเรื่องราวของพระเณรที่ทำการแสดงพระสูตรและการสร้างวิหารในกรุงราชกฤก ทั้งยังมีการพูดถึงความสำคัญของการปฏิบัติธรรมและการบูชาพระ เพื่

ประโยค - ปฐมสมันต์ปาฐกถา ภาค ๑ - หน้าที่ 63 [ ติสสมานพามปัญหากับพระเณร ] ครั้งนั้นแสะ มานพได้ถามพระเณรในข้อที่เป็นปม (สี ลีลับซับซ้อน) ซึ่งมีอุปนิสัยเท็ำพร้อมทั้งนิมิตศาสตร ึกฎศาสตร์ พร้อมทั้งอธิบาย

บทสนทนานี้กล่าวถึงการสอบถามปัญหาจากมานพไปยังพระเณรเกี่ยวกับความหลากหลายของจิตใจ โดยพระเณรได้ถามเกี่ยวกับลักษณะของจิตที่เกิดขึ้นและไม่เกิดขึ้น ซึ่งอาจนำไปสู่ความเข้าใจในการแก้ไขปัญหาจิตใจต่างๆ การแลกเป

ประโยค(ตอน) - ปฐมบทสัมภาษณ์จากแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 180 อธิรรมานั้น ภาวะแห่งธรรมเหล่านั้น อันนำอ่อนกนดด้วยความมีแห่งสมัย กล่าวคือ ขณะ สมายะ และเหตุ เพราะเหตุนี้ ในอธิรรม นั้น ท่านจึงทำบันทึกด้วยสัตว์มิ

การศึกษาอธิธรรมและการปฏิบัติตามสิกขาบทในพระพุทธศาสนา โดยนำเสนอความหมายของคำสอนจากพระอาจารย์และวิธีการสอนที่มีความลึกซึ้งเกี่ยวกับธรรมและพระวินัย แสดงถึงความสำคัญของกาลเวลาในการเรียนรู้และการฝึกฝนในศาส

ประโยค - ปฐมสัมผัสภาค ๑ หน้าที่ ๑๙๐ เพราะไม่มีความลับในการทำบาป ความจริง พระผู้มีพระภาคนั้น เป็นผู้ใกล้ชิด คือองค์ดำรงอยู่ใน พระคุณอันใกล้แสนใกล จากสรรพทุกสิ่ง เพราะทรงดำรงอยู่เสมอทั้งหลายพร้อมทั้งบรร

บทความนี้เน้นการอธิบายเกี่ยวกับอรห ว่ามีความสัมพันธ์กับการทำลายข้าศึกในสังสารวัฏและย้ำถึงพระคุณของพระผู้มีพระภาคที่ดำรงอยู่ในทุกสิ่ง พร้อมทั้งการศึกษาความหมายของสังสารจักรที่เกี่ยวข้องกับวิชชา รวมถึงก

ประโยค - ปฐมสัมปทานตำแหน่งแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 196 ธรรมทั้งปวงโดยชอบ และด้วยพระองค์เอง จริงอย่างนั้น พระผู้มีพระภาคนั้น ครีสชอบเองซึ่งธรรมทั้งปวง คือดัสธรรมที่ควรรู้ยิ่งโดยความเป็นธรรมที่ควรยิ่ง ดัสธร

ในหน้าที่ 196 ของปฐมสัมปทาน ตำแหน่งแปลนี้นำเสนอเกี่ยวกับธรรมที่ควรรู้ซึ่งพระผู้มีพระภาคได้คลายข้อสงสัยเกี่ยวกับธรรมทั้งปวง และความรู้ที่ควรจะได้รับ ผู้เขียนอธิบายถึงคุณสมบัติของจักษะและสาเหตุแห่งการเก

ประโยค(คำ) - ปฐมสมฺปนฺตาปฏิสังขาสํภาค ๑ - หน้าที่ 197 รูปสัญลักษณ์เป็นต้น ต้นหากา ๖ มีรูปต้นหาเป็นต้น วิภ ๖ มีรูปวิภาเป็นต้น วิภ ๖ มีรูปบาลเป็นต้น กสิณ ๑๐ อุสุก ๑๐ อนุสติ ๑๐ สัญญา ๑๐ ด้วยอานาปานุสาสิก

เนื้อหานี้พูดถึงพระพุทธเจ้าที่ตรัสรู้และองค์ประกอบที่สำคัญเกี่ยวกับวิชชาและธรรนะ การประยุกต์บทธรรมศาสนาและความเข้าใจในองค์แห่งปฏิจจสมุปบาท ซึ่งเป็นหัวใจของคำสอนในพระพุทธศาสนา บทความแสดงถึงความสำคัญของ

ประโยค (ตอน): ปฐมสัมผัศทักษาแปล ภาค ๑ หน้า ที่ 198 และวิชา ๘ นั้น วิชา ๙ พระองค์ตรัสประมวลอภิญญา ๖ กับวิปัสสนาญาณและโมษิทย์เข้าด้วยกัน ธรรม ๑๔ นี้ คือ สือลังความเป็นผู้นิทาการอัญญูกรมแล้ว ในอินทรีย์ท

เนื้อหาเกี่ยวกับวิชาที่พระองค์ตรัสเกี่ยวกับอภิญญาและการเข้าถึงของพระอริยสาวก โดยมีการเน้นถึงความสำคัญของการมีวิชชาและอรณะในความเข้าใจ โดยอธิบายถึงการนำพาประโยชน์ให้กับสรรพสัตว์ ซึ่งมีหลักศาสนาที่สำคัญ

ประโยค - ปฐมสัมมทานสภากาแฟ ภาค ๑ - หน้าที่ 265 คือความเสวยสุขแห่งอารมณ์ที่ตนได้แล้ว ปีนี้ มีอยู่ในจิตฌปบาทใด สุข ก็มีอยู่ในจิตฌปบาทนั้น สุข มีอยู่ในจิตฌปบาทใด ในจิตฌป- บาทนั้น โดยความนิยม ไมมีปิิติ ปี

เนื้อหานี้เพื่อเสาะหาความหมายของปีติและสุขในจิตใจ ตลอดจนแนวคิดที่พระอาจารย์มีต่อปีติและสุขว่าเป็นผลพลอยได้จากการตระหนักรู้และการมีอารมณ์ที่ดี. พระพุทธเจ้าตรัสถึงปีติว่าเป็นความยินดีที่เกิดขึ้นเมื่อมีอ

ประโยค - ปฐมสัมมาปฏิภาณภาค ๑ หน้าที่ 283 ถามว่า " ถ้าเพราะเหตุใด พระอริยเจ้าเหล่านั้น จึงสรรเสริญ บุคคลผู้มีความพร้อมเพรียงด้วยตติยามนั่นไว้อย่างนั้น ?" ก็ว่า " เพราะเป็นผู้ที่อาสาสรรเสริญ." จริงอยู่

เนื้อหาเสนอการวิเคราะห์เหตุผลที่พระอริยเจ้าได้สรรเสริญบุคคลที่มีความพร้อมเพรียงตามคำสอนเดิม ความมีสติและความสุขในการเป็นผู้สรรเสริญนั้น เป็นผลจากการมีอุเบกขาและความระลึกได้ ซึ่งทั้งหมดนี้เชื่อมโยงกับค

ประโยค(ตอน) - ปฐมสมณปัจจาสำหรับแปลภาค ๑ - หน้าที่ 293 [ อรรถาธิบายบท ๔ ของบุคคล ๕ ประเภท ] มาน ๔ อย่างเหล่านี้ ดังพรรณนามานี้ ของบุคคลบางกลุ่ม มีความดีที่ตอบอารมณ์เป็นหนึ่งเป็นประโยชน์ ของคนบางพวกเป

เนื้อหาในบทนี้กล่าวถึงบุคคล ๕ ประเภท และวิธีการที่พวกเขามีความดีและประโยชน์ต่อกัน ว่าด้วยมานและวิปัสสนา พร้อมการอธิบายถึงการพัฒนาตนเองด้วยสมาบัติ ทั้ง ๕ แห่ง โดยเน้นถึงบทบาทของอิทธิฤทธิ์ในชีวิตของคนแต

ประโยค (ตอน) - ปฐมสัมปทานเทคนิคภาค ๑ - หน้าที่ 297 หวั่นไหว เพราะโกลาหล (ความเกี่ยวข้อง) อันสติประคอง ไว้แล้ว ย่อมไม่หวั่นไหว เพราะความประมาณ (ความเลื่อนล่อลง), อันสมาธิสประคองไว้แล้ว ย่อมไม่หวั่นไหว

ข้อความนี้กล่าวถึงการไม่หวั่นไหวของจิตซึ่งสามารถรักษาไว้ได้ด้วยองค์ประกอบของธรรม เช่น ความเงียบสงบจากสมาธิ และความเข้าใจในปัญญา จุดสำคัญคือการมีจิตที่มั่นคงซึ่งช่วยให้เราสามารถก้าวข้ามผ่านความฟุ้งซ่าน

ประโยค(ค) - ปฐมสัมมนาเทคนิคแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 336 บรรจุวรรณ ผู้ทำให้แจ้งนิรโทษแล้ว และผู้ปฏิบัติอยู่ตามคำร่ำสอน มิได้คลไปในอบาย. ธรรมนัน โดยอรรถ ได้แก่ธรรมร่มและนิพพาน. สมจริงดังพระดำรัสที่พระพิมพ์พ

บทนี้กล่าวถึงธรรมที่มีความสำคัญตามคำสอนของพระพิมพ์พระภาคเจ้า เน้นถึงธรรมที่ไม่ต้องตกอยู่ในอบายและให้ความสำคัญกับนิพพานที่เป็นที่พึ่ง. เนื้อหาอธิบายความเข้าใจและการปฏิบัติตามธรรมอันดีที่มีความสำคัญต่อก

ประโยค(ตอน) - ปฐมสมันตปาฏิหาแปล ภาค ๑ หน้า ที่ 371 "สิลาขบานคือข้อบังคับด้วยอำนาจอาณัติ ๓ กอง ที่ควรทรงบัญญัติ โดยสมควรแก่พระพุทธเจ้ามีพระวิสุทธิเป็นต้นหล่านั้น ไม่ได้ทรงบัญญัติไว้ แก่พระสาวกทั้งหลาย

บทนี้กล่าวถึงข้อบังคับอำนาจที่พระพุทธเจ้าทรงบัญญัติและเฉพาะโอวาทปาฏิหาริย์ที่แสดงให้กับพระสาวก พระพุทธเจ้าได้ให้โอวาทปาฏิหาริย์ทุกเดือน ในขณะที่สาวกต้องแสดงในที่อยู่ของตน โดยเฉพาะในอุทยานที่เสด็จประทั

ประโยค (ค) - ปฐมสมันดาปาสถานแปล ภาค ๑ หน้าที่ 385 [ เปรียบด้วยแพทย์ผู้ไม่ฉลาดทำผ่าตัด ] แพทย์ผู้ไม่ฉลาด เรียบร้อยบางคลอง ซึ่งหัวฝีงไม่เกิดขึ้นมาแล้ว บอกว่า " มานี่แหง่ พอหาจำเริญ ! หัวฝีใหญ่อีกเกิดข

ในบทนี้พูดถึงการเปรียบเทียบระหว่างการรักษาในทางการแพทย์กับการปฏิบัติธรรมในพระพุทธศาสนา โดยใช้ตัวอย่างแพทย์ที่ไม่ชำนาญในการทำผ่าตัด ซึ่งเน้นความเข้าใจในความสำคัญของการให้อภัยและการตระหนักถึงข้อผิดพลาดโ

ประโยค(ค) - ปฐมสมุนไพรสักกำแปลก ภาค ๒ - หน้าที่ 21 บทว่า โอปุณฺณาฉปวลฯ ว่า สังให้ไถ่ทา. บทว่า ติรภรณีย์ เป็นสัตว์มีวิถีด ตลงในอรตติยวิถีด, ว่าดงว่า "แขวน (กองทรัพย์นิ่ง) ไว้ด้วยกำแพงม mount" อีกอย่าง

ในหน้าที่ 21 ของ 'ปฐมสมุนไพรสักกำแปลก ภาค ๒' กล่าวถึงการอธิบายคำที่เกี่ยวข้องในพระบาลี โดยเฉพาะคำว่า 'โอปุณฺณาฉปวล' และ 'ติรภรณีย์' ที่เกี่ยวข้องกับวิถีชีวิตและการดำเนินการทางสังคม มีการอธิบายถึงความห

ประโยค (๒) - ปฐมสัมพันธกาปลากาแปล ภาค ๒ - หน้า ที่ 300 หนึ่ง เป็นปราชญ์เพราะหลักอีกหนึ่ง ด้วยประการฉะนี้. คี ปราชญ์นั้นและ ย่อมมีเพราะความ ทอดุทธระของพวกเจ้าของ. ในการรุก ล้ำด้วยเชือเป็นต้น มีมิ่งอย่

เนื้อหาในหน้าที่ 300 ของปฐมสัมพันธกาปลากาแปลภาค 2 เน้นการศึกษาเกี่ยวกับความประสงค์ของภิกษุในการที่จะแสดงความเป็นเจ้าของสิ่งของของผู้อื่น โดยใช้การล้อมและประโยค เพื่อทำให้ผู้อื่นรับรู้ว่าของนั้นคือของต

ประโยค- ปฐมสมํปลาสถากานแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 380 ถามวารเรื่องทั่วไป ก็พระอรรถกถาจารย์หลาย กล่าวไว้ในอรรถกถาทั้งหลายว่า "การแถกวีว่อย่างเดียวเท่านั้น มานานในที่นี้ด้วยอำนาจการสับเปลี่ยน สลก, แต่ว่าน้

เนื้อหาในหน้า 380 ของปฐมสมํปลาสถากาน รวมถึงการอภิปรายเกี่ยวกับการฟื้นฟูความเป็นอยู่ของพระภิกษุและการกล่าวถึงเหตุการณ์สำคัญในสมัยนั้น โดยเฉพาะการสนทนาระหว่างพระอรรถกถาจารย์และพระสัทธรรมที่เกี่ยวข้องกับ

ประโยค(๓) - ปฐมมันปาสกากาแปล ภาค ๑ - หน้า ที่ 164 สองบทว่า อญญัณ พุทธารัฐ ความว่า ได้พยากรณ์พระอรหัตผล คือ ได้บอกแก่อมุกข์หลายว่า "อาณโส ! พวกเราได้รับรฺษฎะ- อรหันต์ผลแล้ว กิฏิที่จะทำ พวกเราได้สำเร็

บทนี้กล่าวถึงการพยากรณ์พระอรหัตผลของพระอรหันต์ว่า ทำให้ผู้ที่บรรลุไม่หวั่นไหวถึงการดำรงอยู่ในการบรรลุนิพพาน และความสำคัญของการละกิเลส จึงไม่เกิดมานะ แสดงให้เห็นถึงเส้นทางสู่การบรรลุธรรมที่สูงส่งและการ

ประโยค(๑) - ดูตัวสมุนปลาสากแกมเปล ภาค ๑ - หน้าที่ 103 ด้วยอารมณ์ขออภัยเอง พิงปฏิบัติ โดยนับว่าแล้ว ในสถานบทนี้ นั่นและ, ฉะนั้น เพื่อแสดงธรรวว่า " กิฏุมผู้สร้างเองก็ดตามให้ผู้อื่น สร้างกีตาม ทั้งสองพ

ในบทนี้เสนอการวิเคราะห์โดยพระอุบลเกี่ยวกับอารมณ์ การสร้างกี และการทำงานร่วมกันในกรอบธรรม. มีการพูดถึงความสำคัญของภูมิซึ่งสร้างประโยชน์ให้แก่คน พร้อมทั้งการอธิบายแนวคิดต่างๆ ที่เกี่ยวข้อง เช่น อตฺตทุตถ

ประโยค (๓) - ดูองค์สมุติปลาสกากแปลภาค ๑ - หน้าที่ ๓๔๘ กันนะ เธอยังเป็นผู้คนอื่นควรโอกาสควรพร่ำสอน จักสำคัญเพื่อจะ โอวาท เพื่อจะพร่ำสอนผู้อื่น จึงคิดว่า "พระศาสดาทรงอัสสะบายบริษัท ของเราได้ทรงประทานการ

บทความนี้กล่าวถึงบทบาทสำคัญของพระศาสดาในการสอนและการนำสั่งผู้อื่นสู่หนทางที่ถูกต้อง ผ่านการฟังพระธรรมและการทำความเข้าใจสิ่งที่พระองค์ทรงสั่งสอน การปรากฏตัวของพระผู้มีพระภาคเจ้าในหมู่บริษัท รวมถึงการสำ